hoşgeldin.

"önemli olan yaşamaktır diyorlar ama ben yine de okumayı tercih ediyorum"
LOGAN PEARSELL SMITH

7 Mayıs 2014 Çarşamba

Sensizliğin 5.ayına gidim.

Sen nasıl da bensiz yaşayabiliyorsun?
Benim gözlerim kan oldu ağlamaktan.
Kan durdu.

Yeşilleri kesiyorlar görmüyor musun?
Ben senin ailen olurdum bilmiyor muydun?
5 aydır her sabah sensiz uyanıyorum, biliyor musun?

Sensiz ben Moskova'da montumu kaybetmiş gibiyim.
Sanki Cuba'da puro içmeye yasak konmuş gibi.

Sen gittiğinden beri her havaalanına gittiğimde polisler pasaportumun süresinin dolduğunu söyleyecekler.
Onlar öyle söyleyecekler, ben sana atacağım suçu.

Datça'da bir gece vakti yıldızları görememek gibi, okulun ilk günü anneden ayrılmak gibi, yazın ilk dondurmasının elinden kayması gibi...

Sensizlik Cunda'da balık yiyememek, Bozcaada'da şarap içememek.
İstanbul'da olup Boğaz'ı görememek, rakıya eriği katık edememek...

Arkadaşın olursam arkadaşlarıma haksızlık ederim.
Şarkıda da dediği gibi beni yalnızca eski bir tanıdığın olarak kalacağım.

Seninle olmak bir dünya olmaktı,
seni görmek denizi ilk defa gören bir çocuğun heyecanıydı.



1 yorum:

  1. çok güzel eline saglik ama bir sorum var en zoru uyanmak mı? bir tek bana mı oyle yoksa? hani gün hep geçiyorda uyuduğunda yeni bir güne uyanma kısmı yok mu hiç uyumasan gün devam etse keşke dediğin bir gün daha eksilmese takvimden, o beklen neyi bekledigini bile bilmedigin gun bitmese anı.

    YanıtlaSil